Filosofische Tafel | Filosoferen over Bezonnenheid
Het Filosofisch Café Zwolle en het Academiehuis organiseren elke laatste vrijdag van de maand een filosofisch gesprek over een thema dat ons allen aangaat. Het is een open gesprek, een dialoog, waarin het niet gaat om elkaar te overtuigen of om de discussie te winnen, maar om te luisteren, elkaar te bevragen, je te verbazen, en om met meer vragen naar huis te gaan dan je gekomen bent.
Het uitgangspunt is dat het de moeite waard is om in gesprek te gaan en om onze ervaringen, ideeën en gevoelens over een thema te delen en samen te onderzoeken. Dit op een open wijze, om je te verwonderen, te laten verrassen en om verder te komen in je denken.
Het Filosofisch Café Zwolle en het Academiehuis organiseren elke laatste vrijdag van de maand een filosofisch gesprek over een thema dat ons allen aangaat. Het is een open gesprek, een dialoog, waarin het niet gaat om elkaar te overtuigen of om de discussie te winnen, maar om te luisteren, elkaar te bevragen, je te verbazen, en om met meer vragen naar huis te gaan dan je gekomen bent.
Het uitgangspunt is dat het de moeite waard is om in gesprek te gaan en om onze ervaringen, ideeën en gevoelens over een thema te delen en samen te onderzoeken. Dit op een open wijze, om je te verwonderen, te laten verrassen en om verder te komen in je denken.
Filosoferen over Bezonnenheid
Laten we ons eerst eens bezinnen voordat we er een mening uitknallen. Maar wat is bezinnen eigenlijk? Is dat stil staan? Het uitstellen van je oordeel? Kun je je ook in het heetst van een woordenstrijd je bezinnen? Wat doet het met je als je je bezint? Wat doe je dan met jezelf? Betekent bezonnenheid in je hoofd gaan zitten? Je gevoelens links laten liggen? Of kun je ook op een gevoelige manier bezonnen zijn? Is je bezinnen hetzelfde als piekeren? Of geeft het juist rust als je je bezint? Laten we in gesprek gaan over bezonnenheid, om ons daarvoor te bezinnen. Om te kijken of we iets van bezonnenheid kunnen ervaren! Hoe het voelt!
In gesprek
Na een introductie gaan we samen in gesprek. Een gespreksleider begeleidt de zoektocht. In eerste instantie wordt aan de hand van het thema een onderzoeksvraag geformuleerd. Dan wordt aan de deelnemers gevraagd om een ervaring te delen waarin deze vraag een rol speelde. Deze ervaringen worden geïnventariseerd en er wordt een ervaring gekozen om verder uit te werken. Om dan langzaam maar zeker toe te werken naar het antwoord van eenieder op de vraag is. Of om tot de conclusie te komen dat je er nog niet uit bent. Daarover kunnen we het dan weer samen hebben. Tot slot de evaluatie waarin we terugkijken op het gesprek en uitwisselen wat het ons heeft opgeleverd.
Ons programma voor het najaar 2026
Steeds meer liggen we met elkaar overhoop. Tenminste, zo lijkt het als je naar talkshows kijkt. Elkaar de pas afsnijden, je eigen standpunt eindeloos herhalen en de ander geen tijd gunnen om na te denken. Het groepsdenken lijkt hoogtij te vieren. Beledigingen moeten blijkbaar kunnen.Beleefd zijn is hopeloos ouderwets, waardoor je het onderspit delft. Het rechtop vrijheid van meningsuiting wordt elke dag verder opgerekt. Is het dan gek dat de spanningen in onze maatschappij toenemen? En dat is weer opnieuw voer voor de talkshows! Lijkt het er nu op dat onze maatschappij uit elkaar aan het vallen is? Of zijn we toch meer bij elkaar betrokken dan we denken? Is het niet tijd om deze betrokkenheid eens te gaan onderzoeken? Wordt het niet echt nodig om weer op een welhaast ouderwetse wijze beleefd te zijn? Om niet meteen te reageren, maar je eerst te bezinnen?